dinsdag 15 juli 2008
SMS voor mondhygiënisten
Het was tijd voor mijn periodieke controle, en dat leek me een goed moment om eens te vragen of ze wel eens sms herinneringen hebben overwogen.
Dat hebben ze. Ze hebben zelfs een kostenvergelijking gemaakt tussen papier + postzegel en een sms berichtje. Het enige dat ze in de weg lijkt te staan is een praktisch probleem, namelijk het verzamelen van 06-nummers, en misschien nog wat tijdgebrek om het echt te regelen.
Het zou me niet verbazen als ik bij mijn eerstvolgende schoonmaakbeurt via sms herinnerd wordt aan mijn afspraak. Mij 06-nummer hebben ze alvast.
woensdag 9 juli 2008
Nog meer laatjenietkisten
Het weblog blijkt inderdaad een particulier initiatief, namelijk van Frans Brekelmans. De misstanden die op het weblog worden gemeld worden door Frans gebruikt om de publiciteit te zoeken. Met als uiteindelijk doel natuurlijk om een cultuurverandering in verpleeghuizen teweeg te brengen.
Om zijn inspanningen kracht bij te zetten heeft hij zich inmiddels verzekerd van de hulp van 2 juristen, een apotheker en een verpleegkundige.
vrijdag 4 juli 2008
SMS herinnering
Een paar maanden geleden schreef ik een blogpost over SMS-alerts door zorginstellingen. Marc Rottinghuis van Synctext reageerde op mijn blogje, en blijft me consequent informeren. Zijn bedrijf heeft een SMS-herinnering systeem ontwikkeld. En dat systeem draait nu op proef bij het Medisch Centrum Alkmaar.
Het MCA zegt er dit over op haar website.
Volgens het persbericht van Synctext is de MCA proef in korte tijd al een groot succes, en ook de politiek heeft inmiddels belangstelling.
Welke zorgleverancier in mijn omgeving (Den Haag) gaat hier gebruik van maken?
maandag 30 juni 2008
Linkbespreking laatjenietkisten
Omdat klanttevredenheid de basis is van alle lange termijn relaties tussen organisaties en hun klanten ben ik geïnteresseerd in wat er zoal fout gaat. Ook in wat er goed gaat trouwens, maar daarvoor dient dit meldpunt niet.
Laatjenietkisten is volgens mij een particulier initiatief, maar daarover is het blog niet duidelijk. Ook niet over wat men met de klachten doet. Niettemin biedt het nuttige achtergrondinformatie.
vrijdag 30 mei 2008
Apothekers luiden noodklok. Net goed!
4 op de 10 apothekers verwacht binnen korte tijd ernstige financiële problemen te krijgen. Faillissementen worden niet uitgesloten. De belangenorganisatie van apothekers, KNMP, heeft dat bekendgemaakt.
De KNMP zegt zeer serieuze signalen te ontvangen dat bepaalde geneesmiddelen na 1 juni niet meer leverbaar zullen zijn. Het zou gaan om veelgebruikte cholesterolverlagers en antidepressiva. Prijzen van merkloze geneesmiddelen zijn soms gedaald met 80% tot 94%. De KNMP verwacht dat de marges zo smal worden dat de leveranciers de medicijnen niet eens meer naar de apotheken kunnen vervoeren. “De patiënt gaat daar dus ook last van krijgen”, voorspelt een woordvoerder. Bla, bla…
Nou gun ik fabrikanten en apothekers hun winst hoor, daarover geen misverstand. Maar ga nu niet ineens lopen piepen en noodklokken luiden. Als je met dit soort winsten inmiddels nog geen buffer hebt opgebouwd dat ben je niet slim bezig geweest.
dinsdag 27 mei 2008
Patiënten meer tevreden in België
Volgens Dirk-Jan Westerwoudt van CZ, dat met 20 Belgische ziekenhuizen een contract heeft, kunnen patiënten in Vlaamse ziekenhuizen vaak veel sneller terecht. “Veel klanten zijn erg positief over de bejegening in België. De Vlaamse specialist pakt letterlijk zelf de agenda om een operatie te plannen. In Nederland gaan die dingen over veel meer schijven.”
Nederlandse ziekenhuizen in de grensstreek zien de Vlaamse concurrentie met lede ogen aan. “Wij moeten ultrakorte wachtlijsten hanteren om klanten tevreden te stellen,” Zegt Paul Rademacher, bestuursvoorzitter van het Zorgsaam Ziekenhuis in Terneuzen.
Lees het volledige artikel op AD.nl
Marktwerking kent geen grenzen en klanten willen simpelweg tevreden gesteld worden. Dat brengt mij tot enkele vragen. Mogen Nederlandse ziekenhuizen eigenlijk samenwerken of zelfs fuseren met bijvoorbeeld Belgische ziekenhuizen? Weet iemand dat? Betekent deze ontwikkeling dat zorgsystemen in landen langzaam naar elkaar toe zullen groeien?
Ook Martijn Hulst schrijft over dit onderwerp en wijst erop dat zorgtoerisme een serieuze bedrijfstak begint te worden.
donderdag 15 mei 2008
Verpleegkundigen schamen zich
Dat zegt Marian Kaljouw, de voorzitter van V & VN, de beroepsvereniging die 400.000 verpleegkundigen en verzorgenden vertegenwoordigt. ‘Wij schamen ons heel diep dat we niet de zorg kunnen bieden die we willen. Maar we staan met de rug tegen de muur en dat zijn we zat.’
Kaljouw reageert op de recente negatieve berichtgeving over verpleeghuizen. In anderhalve week tijd stelden drie tv-programma’s de falende zorg aan de kaak. Terecht, meent ze. Familieleden zijn zo verontrust dat ze een landelijke stichting voorbereiden.
De vakbonden waarschuwden een paar maanden geleden al voor het effect van de bezuinigingen. Volgens Kaljouw voelt het personeel zich gemangeld tussen de steeds zwaardere zorg en een groot gebrek aan collega’s. Er is meer geld nodig, zegt ze, om de zorg te kunnen bieden.
Ze signaleert schaarste aan personeel, maar ziet ook dat hoogopgeleide werknemers worden ingeruild voor laaggekwalificeerd personeel. In veel huizen kan de basiszorg, zoals toezicht in de huiskamers en hulp bij toiletbezoek, al niet worden gerealiseerd. ‘Slechte zorg is allang geen incident meer.’
Bron: Volkskrant
Een vriendin van ons is verpleegkundige in Den Haag. Ik sprak haar 2 weken geleden en ik was geschokt door wat ze mij vertelde. En ik mag wel zeggen dat dat naadloos aansluit bij het Volkskrant-artikel.
Ze vertelde dat ze steeds meer allochtone collega's krijgt (veelal afkomstig uit uiteenlopende Afrikaanse landen) die gebrekkig Nederlands spreken. Dat leidt niet alleen tot misverstanden, maar soms ook tot ronduit gevaarlijke situaties als het bijvoorbeeld medicijnen betreft.
Om over de culturele kloof met de oer-Hollandse vooroorlogse generatie bewoners maar niet eens te spreken. Triest, erg triest...
Is hier nog een oplossing voor? Als u het weet mag u het zeggen.
dinsdag 13 mei 2008
Dienstverlening ziekenhuizen niet van deze tijd
De Nederlandse Patiënten Consumenten Federatie (NPCF) heeft onderzoek gedaan naar de klantvriendelijkheid van ziekenhuizen. Daar valt nog veel aan te verbeteren zo is gebleken. Bijna de helft van de klanten (47%) velt een negatief oordeel, maar er zijn grote verschillen tussen ziekenhuizen.
Mensen klaagden vooral over:
· Lange wachttijden
· Gebrekkige informatievoorziening
· Ontbreken van een vast aanspreekpunt
· Gebrek aan tijd
· Meerdere keren zelfde verhaal moeten vertellen
Gelukkig zijn er ook positieve aspecten. Dat zijn met name de vriendelijkheid en betrokkenheid van het personeel.
Het is nooit leuk om als ziekenhuis zo’n slecht oordeel te krijgen. Toch zou ik er blij mee zijn. Want dat betekent dat het relatief eenvoudig is om quick wins te realiseren. Als ik het onderzoek goed interpreteer dan zit de crux bij de informatievoorziening. Daar valt dus versneld een inhaalslag te maken.
zaterdag 12 april 2008
Vanzelfsprekend!?
Heel vanzelfsprekend allemaal.
Tot ik me afvroeg óf het wel zo vanzelfsprekend is...
zondag 30 maart 2008
Ongevraagd tutoyeren, gepast of ongepast?
Ongevraagd tutoyeren is natuurlijk niet alleen iets van zorgmedewerkers richting patiënten. Andersom is er net zo hard sprake van. Maar dat neemt niet weg dat zorgmedewerkers een lichtend voorbeeld kunnen zijn. Persoonlijk geloof ik bovendien dat dat de klanttevredenheid ten goede komt.
De klant staat voor mij altijd centraal in marketing en communicatie, dus ook daar waar het tutoyeren betreft. De klant geeft aan wat hij of zij prettig vindt. En omdat elke klant weer anders is, geldt er geen algemene regel. Ja, de algemene regel zou moeten zijn dat je je verdiept in de klant.
Wat is uw mening, lezer?
vrijdag 21 maart 2008
SMS alerts
Ik moest direct denken aan de mondhygiënisten praktijk waar ik klant ben. Zij hebben een alert-service in de vorm van een briefkaartje met een dure postzegel dat ze me elk half jaar sturen, kort voor mijn afspraak.
In mijn geval werkt het prima want ik vergat nog wel eens afspraken, maar het lijkt me zo’n dure oplossing.
Een sms-service zou een uitkomst zijn voor de mondhygiënisten,...maar stelt wel eisen aan de klantendatabase.
Wie kent andere voorbeelden van (para)medische sms-alerts?
donderdag 20 maart 2008
Andere ogen
Vanaf nu voel ik me geen patiënt meer, maar ben ik klant. En omdat ik daar ook beroepsmatig iets mee wil doen, kijk ik met heel andere ogen dan hiervoor. Ik let er nu op hoe een zorgverlener met klanten omgaat, hoe klanten zich gedragen. Ik let er op of ik zelf een meer of minder tevreden gevoel krijg bij een “zorgervaring”, en vraag me af hoe dat komt.
Kortom, ik let dus op kansen voor zorginstellingen. Waar liggen de verbetermogelijkheden? Op welke wijze ben je in staat om klanten meer aan je te binden? Heel boeiend kan ik u zeggen. En daar mag ik dan weer een blogje over schrijven.
dinsdag 18 maart 2008
Hoe ver ga je met je service?
Tegenwoordig heet de apotheek serviceapotheek. De baliemedewerkster vond het schijnbaar verschrikkelijk dat nou juist de scheercrème op was. "Nee verkopen" in een serviceapotheek is kennelijk not done. Ze stelde voor het artikel te bestellen en thuis te laten bezorgen als ware het een geneesmiddel, dan zou ik het de volgende dag moeten hebben.
Verbaasd over zoveel service accepteerde ik het aanbod.
Als compensatie voor het geleden ongemak kreeg ik nog een aftershave monstertje mee naar huis. En de volgende dag werd het pakketje afgeleverd.
Mijn vraag aan u is: Hoe vindt u dat de apotheek dit doet?
donderdag 13 maart 2008
Waar gebeurd!
Het eerste dat me opviel waren drie overduidelijke OK medewerkers die direct naast de ingang van de poliklinieken op en tussen de fietsenrekken een sigaret zaten te roken. Groene pakken, nonchalant openhangende blauwe jassen, gele klompen en een blauw hoofdnetje.
Vertel eens! Wilt u zich in dit ziekenhuis laten opereren..?
Alle goede bedoelingen ten spijt, dit is óók hoe een ziekenhuis communiceert met zijn klanten.
woensdag 12 maart 2008
Goed bevallen
Het mooiste voorbeeld van hoe je kunt omgaan met klanten vond ik dit.
We wilden een paar maanden voor de bevalling graag een keer naar een voorlichtingsbijeenkomst van het ziekenhuis waar onze baby ter wereld zou komen. Gewoon om ons meer vertrouwd te voelen bij wat er stond te gebeuren. Dat ging niet want de bijeenkomsten waren overvol.
Gelukkig maar, want we kregen de suggestie het ziekenhuis een keer te bellen ’s avonds in een weekend. Dan is het er meestal rustig en is er soms gelegenheid om even te komen rondkijken op de kraamafdeling. En zo geschiedde. We kregen in alle rust een privé-rondleiding.
Fantastische service!